Zeeën van tijd

We zitten op het terras van de boot met een kopje koffie. Het is pas tien uur ’s morgens en we hebben al een heleboel gedaan. Met de hondjes bij de sluis van Nieuwe Statenzijl gewandeld. De dagelijkse taakjes gedaan. Erik heeft al een stapel brandhout in kleine mootjes gehakt, voor onze vuurkorf. Terwijl ik de strijk heb weggewerkt.

Erik heeft net een goede vriendin gebeld, om een afspraak te maken voor een lange wandeling samen, met de honden, van haar en ons. Die afspraak maken lukt niet echt, omdat vriendin het zo druk heeft.

We praten daar een beetje over; dat vriendin er misschien toch wel even tijd voor had ‘moeten’ maken, omdat ze zichzelf anders misschien voorbij loopt. Of, omdat een wandeling nieuwe, positieve energie oplevert. Erik zegt letterlijk; “Ik heb letterlijk zeeën van tijd”.

Dat vind ik prachtig, dat Erik dat zegt. Hij heeft het moeten leren. Toen we elkaar leerden kennen, had Erik ook nergens tijd voor. Was hij altijd druk. Met wat eigenlijk? Tijd voor zichzelf nemen, kende hij niet en deed hij ook niet. Het was een bewustwordingsproces, wat veel meer omvatte, dan alleen maar tijd vrij maken. Onthaasten. Aandacht hebben voor de kleine dingen in het leven, en daarvan genieten. Jezelf serieus nemen.

De laatste maanden schoot het er weer een beetje bij in. Reed Erik weer vaker hard, omdat hij dacht dat hij haast had. Genoot hij niet meer zo.

We hadden afgelopen week zomaar spontaan een lang gesprek. We hebben de boel omgegooid. De komende maanden gaat Erik vooral thuis aan de slag en liggen de klussen bij andere mensen even op een laag pitje.

Zodat we weer meer uitkomen bij de zeeën van tijd en álles wat daarbij hoort.

Nu is er nog een nieuwe stap te gaan in het bewustwordingsproces. Want regelmatig even een korte pauze nemen, tussen de werkzaamheden door, dát vindt Erik nog moeilijk. Daar ga ik hem mee helpen.

Uiteindelijk zal ook dat goed komen. Maakt niet uit wanneer. Tenslotte hebben we zeeën van tijd.

Share Button

, , , ,

One Response to Zeeën van tijd

  1. Marjolijn juli 30, 2016 at 10:33 am #

    Heerlijk om te lezen!
    Wij zijn ook precies in ditzelfde proces van bewustwording!
    Maar hoe moeilijk is het om ruimte te maken, rust-momenten in te bouwen…
    Wij staan als mens zó in de doe-stand (wat een toe-stand!), dat stil-staan, stil-zijn, stil-worden bij wat is, onze natuurlijke staat van zijn, niet meer voelbaar/vatbaar is…
    En juist daar is het te vinden…
    Te-vrede-n Zijn…!
    Het is een proces, en ja, af en toe(en soms ook vaak!) komen wij onszelf hierin ook weer tegen!
    Maar toch ook momenten van het gevoel van thuiskomen bij onszelf…!

Geef een reactie

* Please Add the Values

 

Oudezijl 1002

9691 PC Oudezijl (Gr)

tel.: 06 52 525 097

bankrelatie; triodos

iban NL79 TRIO 0198 0195 68